Een dag uit het leven van een SGoolfotograaf

Maandagochtend 04:02, het alarm gaat af van de insulinepomp van mijn dochter. Ik word er wakker van, kijk op de klok en zie dat mijn wekker pas over een uur af zou moeten gaan. “Ow wacht! Dat is de wekker niet! Dat is de insulinepomp van Eva” ik ga uit bed, check de melding en klik het alarm uit. Al denkend over dat ik waarschijnlijk toch niet meer in slaap kan vallen en nog net even een paar minuten extra mee kan pakken stap ik weer terug in bed en val gelukkig de laatste 20 minuten nog even in slaap. De avond ervoor ben ik al veel later gaan slapen dan de bedoeling was. Wederom door diabetesperikelen. Als de wekker gaat hoor ik ook een hoop gerommel beneden. De voordeur gaat open!

Mijn man komt thuis van zijn nachtdienst. Gelukkig kon hij iets eerder naar huis van zijn werk. Het wordt anders zo’n vreselijk gestress in de ochtend, dat wil je niet op zo’n dag als vandaag!

Want vandaag ga ik weer een heerlijke dag fotograferen op een school in Stellendam!

Ik stap uit bed en maak me klaar voor de dag.

Ik check mijn tas of alles erin zit;

Camera, accu’s, geheugenkaarten, lens… ook wel handig. Portemonnee, bloedglucose meter, dextro en andere hypo toebehoren.. telefoon! Het zit er allemaal in!

Ik ga naar beneden, waar mijn man half slapend op de bank zit te wachten. Hij neemt nu even de “Eva dienst” over, aangezien ik om 0620 in de auto moet zitten. Hij heeft net de hond uitgelaten en zit nu rustig te wachten tot het een acceptabel tijdstip is om Eva uit bed te halen. Hij blijft op dit soort momenten graag bezig, anders krijgt de slaap de overhand. Wat een kanjer he! Zo uit zijn nachtdienst, nog even een ochtendspitsdienstje ertegenaan gooien voor hij op 1 oor kan liggen!

Maar dit kan hij!

Ik heb mijn ontbijt op, check nog een keer of ik al mijn spullen heb en stap ik, met een welverdiende nachtrust van 5 uur en 11 minuten, om 0623 in de auto in. Navigatie aan, volgens Maps zou ik over de Haringvlietbrug kunnen. Echter zijn daar nu werkzaamheden, is er nog maar 1 rijbaan beschikbaar en mag je er nog maar 50 rijden. Dat vraagt om file rijden bedenk ik me en selecteer de andere route die 20 minuten langer duurt.

Radio aan, en hoppa “hit the road, Megan!”

Eenmaal op de snelweg adviseert Maps mij om toch niet zo eigenwijs te doen en de gok te nemen. Ga over de Haringvlietbrug! “Ok ok.. vooruit dan maar.. maar als ik te laat kom is het jouw schuld!” Hoorde ik mezelf hardop tegen Maps zeggen. Tis nog vroeg he… dan mag je praten tegen levenloze dingen zoals Maps.

En… wat denk je als ik eenmaal bij de Haringvlietbrug ben?

Juist!

Nergens een file te bekennen! SCORE!!! 20 minuten eerder aanwezig, lekker op het gemakje en ook niet zo lang rijden!

En wat was me dit een fijne route die ik echt voor geen goud had willen missen. Op de brug reed ik met zo’n 4 andere autos en dus een prima uitzicht. En omdat je ook nog maar eens 50 mag rijden kon je echt even kijken, op een veilige manier dan wel he 

Het was prachtig! Het was die ochtend wat mistig en de mist hing net boven het water, maar je kon er nog wel doorheen kijken. Er vlogen een paar zwanen over en toen ik over het water uitkeek zat er ook nog een groepje zwanen op de water. Het was magisch! Werkelijkwaar!

Alles was wit en dromerig, de brug, de mist, de zwanen… met een grijs tot lichtgrijs water en verder helemaal niets. Alsof ik door de wolken vloog!

Zo vroeg op pad zijn heeft echt wel zijn voordelen!


Binnenkort deel 2 van “Een dag uit het leven van een SGoolfotograaf”

Chat openen
Hi!👋
Waarmee kan ik je helpen?